วันพุธที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2553

วันอังคารที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2553

:o




หรือแค่หลง??

วันพฤหัสบดีที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2553

วันนี้ไปขายธง

วันนี้ตื่นแต่เช้าไปที่ รพ. อาจารย์นัดเจ็ดโมงเช้าที่คณะพยาบาล
วันนี้นักศึกษาเยอะมาก
คณะบดีมาเปิดพิธีไปรับบริจาคธงช่วยเหลือผู้ป่วยที่ยากไร้
วันนี้ไปสายอโศก~

มีไปลงที่ตลาดตลาดพระรามสี่ หลักทรัพย์ บีทีเอส ดอนบอส รพ.บำรุงราษฎร์

พี่หมอให้ไปลงที่ รพ.บำรุงราษฎร์

ที่นั้นมีโต๊ะให้นั่งอย่างนี้ ตอนแรกนึกว่าจะไม่มีคนสนใจ
แต่่ผิดคาดคนบริจาคเยอะมาก มีแต่ผู้ดีทั้งนั้น บางคนให้สามพัน สองพัน ไม่เอาธง คนต่างชาติก้มาทำบุญ

บางคนหูหนวก พิการ เจาะคอ ขาหัก เค้าก็ให้เงินเพื่อสมทบทุน

ออกรับบริจาคแล้วรู้สึกดีมากๆ อย่างน้อยคนที่มีฐานะเค้าก็ยังช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน ไม่ใช่รวยแล้วไม่แคร์คนอื่น

พอประมาณบ่ายสองคือพี่หมอจะมารับแล้ว มีคุณยายกับครอบครัวมาบริจาค สามพัน เค้าพูดว่าพี่ขอบริจาคนหน่อยนะ เค้าก็ให้มาสามพันเลยT^T
วันนี้มีความสุขมากๆ ที่ได้ทำ อยากทำแบบนี้ทุกปีจัง

รักศิริราช รักมหิดล

วันอังคารที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2553

อยากให้ฝันเป็นจริงจัง

วันนี้นอนตั้งแต่สี่โมงเย็น ตื่นมาตอนสามทุ่ม


ตอนนอนฝันว่าได้กลับบ้านไปหาแม่


แม่อยู่บ้านหลังใหญ่มาก


พี่บิลลี่ก็มาเล่นด้วย


แต่ในฝันบ้านติดห้างด้วยอะ


บนห้างชั้นหกมีนิทรรศการ ของใช้อีสานของคณะสถาปัตย์ มข.(ในฝันนะเนี่ย ฮ่าๆ)


และะแล้วหนูก็เจอน้องพระอาทิตย์ ซึ่งมากับเพื่อนมาทำงาน


เค้ามากับเพื่อนเก่าของเค้าด้วยนะ


หนูเลยเรียกชื่อเค้า เวลาเค้าเดินผ่านจะหลบมุมแอบเรียก


พอกลับมาบ้านหนูอยู่กับแม่ และแล้วเค้าก็เดินเข้ามาในบ้าน มาเอากับข้าว(ฝันบ้ามาก มาโผล่ที่บ้านเฉยเลย)


ดูเห็นเลยรีบวิ่งหนี้ไปหลบ ไปอยู่กับพี่บิลลี่ แต่...


เค้าก็โผล่มาพร้อมกับบอกว่า ผู้หญิงบ้าอะไรแอบบเอาดอกไม้มาให้ รู้มั้ยว่ารักเหมือนกัน ตามหาตั้งนานนะ


หนูก็หน้าด้านด้วยความคิดถึงเลยบอกว่า ขอกอดนะ (แล้วก็กอดกัน บอกรักกัน -*-)


พอบอกรักกันเสร็จ หนูก็นั่งรถกลับ กทม. แต่มาโผล่อรัญ ที่สระแก้ว


เจอคนยิงกันตายต่อหน้าต่อตาเพราะทั้งหมดเป็นคำสั่งของเฮียO จบด้วยความหน้ากลัวซะงั้นT^T

@The fabulous


ไปกินเค้กร้านThe fabulousที่ข้าวสาร

อร่อยมากเลย

เจ้FOPพาไปกิน ฮ้า~~


แต่เจ้ไปสามคน มีเจ้Oที่นอยเพราะโดนแกล้ง

ไม่รู้จะสงสารใครแหะ

รู้แต่ว่าเค้กอร่อย ฮ่าๆๆๆๆๆๆ

วันเสาร์ที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2553

^^

ขอบคุณที่อยู่ข้างๆกันนะ



เวลามี สุข ทุกข์ ฉันก็ยังมีพวกแกอยู่



ขอบคุณจริงๆ



รักนะโว้ย คิดถึงนะโว้ย

วันศุกร์ที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2553

19:00

183043m
1911
1912
1914
1919TT

รอ~~




รอใครบางคน




นานแค่ไหนก็จะรอ




ยังไงเรามันก็เป็นคนที่




"รักยากลืมยากอยู่แล้วหนิ"

วันจันทร์ที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2553

เศร้าว่ะ


วันนี้เศร้ากว่าปกติอีก


ยิ่งเห็น ยิ่งเศร้า


ไม่อยากรู้ ไม่อยากคิด แต่มันก็ทำไม่ได้


เฮ้อ~~

วันอังคารที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2553

ไม่รู้ทำไมT^T

ไม่เคยรู้เลย ว่าความผิดหวัง มันเจ็บและฝังจำเท่าไหร่
พึ่งจะรู้ดี พึ่งจะเข้าใจ เมื่อเธอลาเธอจากฉันไปในตอนนี้

เกลียดตัวเองที่ต้องทน เบื่อตัวเองที่ต้องจม ยังเวียนวนละเมอ
อยากจะเดินจะหนีไป หากคนนั้นเป็นแค่ใครไม่ใช่เธอ

แค่คิดที่จะลืม ยังทำไม่ไหว
จะหยุดรักเธอได้อย่างไร ตอบไม่ได้เลย
แค่คิดที่จะไป แต่ใจมันยังรักยังรอแค่เธอ

ไม่รู้ว่าทำไม

สิ่งที่ฉันเป็น ดูไร้เหตุผล ทำไมจึงต้องทนมากมาย
ทั้งที่รู้ดี ว่าเธอรักใคร แต่ทำไมใจยังรักเธออยู่อย่างนี้

เกลียดตัวเองที่ต้องทน เบื่อตัวเองที่ต้องจม ยังเวียนวนละเมอ
อยากจะเดินจะหนีไป หากคนนั้นเป็นแค่ใครไม่ใช่เธอ

แค่คิดที่จะลืม ยังทำไม่ไหว
จะหยุดรักเธอได้อย่างไร ตอบไม่ได้เลย
แค่คิดที่จะไป แต่ใจมันยังรักยังรอแค่เธอ

คนเดียวที่อยู่ในใจ สุดท้ายก็คือเธอ

เกลียดตัวเองที่ต้องทน เบื่อตัวเองที่ต้องจม ยังเวียนวนละเมอ
อยากจะเดินจะหนีไป หากคนนั้นเป็นแค่ใครไม่ใช่เธอ

แค่คิดที่จะลืม ยังทำไม่ไหว
จะหยุดรักเธอได้อย่างไร ตอบไม่ได้เลย
แค่คิดที่จะไป แต่ใจมันยังรักยังรอแค่เธอ

คนเดียวที่คิดที่จะลืม ยังทำไม่ไหว
จะหยุดรักเธอได้อย่างไร ตอบไม่ได้เลย
ก็ไม่รู้ว่าทำไม ใจมันยังรักยังรอแค่เธอ
คนเดียวที่อยู่ในใจ สุดท้ายก็คือเธ
อ

วันจันทร์ที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2553

เซ็งตัวเอง


ทำไมไม่ตั้งใจเรียนว่ะ


พอทำไม่ได้ก็มานั่งเศร้า

เฮ้อ...

วันพุธที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2553

T^T

จะเปิดเทอมแล้ว


ยังไม่มีเพื่อนเลย


มีหอแต่ก็ไม่กล้าไปอยู่คนเดียววT^T


คิดถึงแม่


คิดถึงเพื่อนที่ ขก


กลับสู่โหมดการอยู่คนเดียวอีกแล้ว เฮ้อ


อยากกลับบ้านๆๆๆๆๆๆๆๆ

T^T

วันอังคารที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2553

บุคคลในประวัติศาสตร์


ตั้งแต่เรียนมาได้อ่านสงครามการเมืองแค่ในประวัติศาตรื

แล้วก็ไม่คิดว่าตัวเองจะกลายเป็น

หนึ่งในบุคคลที่อยู่ในประวัติศาสตร์ด้วย

19 พ.ค.53 เป็นวันที่โดนเผา

จากนั้นก็ตามมาด้วยศาลากลางต่างๆที่โดนเผาเหมือนกัน

ศอฉ. เลยประกาศ เคอฟิว Curfew

วันอาทิตย์ที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2553

T-Shirt Festival 6







วันนี้ออกไปงาน T-Shirt Festival 6T-Shirt Festival 6 ที่อิมแพคกับญาติ

เสื้อสวยๆเยอะแยะเลย

แต่ไม่ได้เอาตังไปเยอะ

เลยได้มาแค่สองตัว

แถมซื้อตัวที่อยากได้ไม่ทันอีก เซ็งอย่างแรง

ส่วนมากในงานจะขายตัวละ200B

คอนเสิร์ตก็เล่นแต่เพลงโดนๆ เล่นเพลงที่ชอบทั้งนั้น >.<

คนจะเยอะมากตอนช่วง พาราด็อกซ์ ออกมา


ปีหน้าสัญญากับตัวเองว่าจะต้องเตรียมเงินไปเยอะๆแล้ว

ปล.ที่บู๊ทขายปากกาเมจิ เค้าแอบถ่ายรูปเราไว้เยอะเลย ฮ่าๆ สงสัยจะดำเด่นมากไป ฮ่าๆ






วันศุกร์ที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2553



ถู ก ห รื อ ผิ ด ?





ถูกเธอทำร้าย ถูกบั่นทอนลมหายใจ

เวลาที่เหลือกำลังจะหายไป

ถูกให้ความหวัง ถูกเธอทำลายหนทาง

จนทำให้ฉันเจ็บอีกไม่ไหว

ผิดที่อ่อนไหว ผิดที่เดินตามหัวใจ

มันผิดใช่ไหมที่ทุ่มไปทั้งใจ

ผิดที่วันนี้ ที่ยังคงรักเธออยู่

มันผิดที่รู้แต่หลอกตัวเอง

แม้ เรื่องราวจะจบลงแล้ว

ฉันก็ยังคงไม่เข้าใจ

ผิดและถูก ที่เราทั้งโกรธและเกลียด

เวลาที่เธอไม่รู้สึก ไม่เคยนึกถึงฉันสักครั้งเดียว

ถูกและมันก็ผิด ที่บอกรักไปให้กับบางคน

ที่ไม่คิดแม้เพียงจะมองหา

เรื่องราวจบลงที่ตรงนี้ถูกแล้ว

เพราะเรื่องราวระหว่างเรานั้น

ฉันไม่อาจจะไปโทษใคร

หรือที่ถูกสำหรับเธอนั้น มันผิดอยู่ที่ตัวฉัน

ผิดอยู่แค่เธอหรือ ผิดที่มันคือความรัก

ผิดและถูก ที่เราทั้งโกรธและเกลียด

เวลาที่เธอไม่รู้สึก ไม่เคยนึกถึงฉันสักครั้งเดียว

ถูกและมันก็ผิด ที่บอกรักไปให้กับบางคน

ที่ไม่คิดแม้เพียงจะมองหา

เรื่องราวจบลงที่ตรงนี้ถูกแล้ว

อยากรู้ ว่าฉันผิดไหม .....

อยากรู้ ว่าเธอถูกไหม ถูกไหม......




วันพฤหัสบดีที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2553

วันนี้มีเรื่องวุ่นวายเกิดขึ้นเยอะแยะเลยแฮะ -*-

Hahaก็โทรมาแต่เช้า



นึกว่าบ้านจะแตกเสียแล้ว เหอะๆ



วันนี้เจอคนดูถูกด้วย -*-



หมั่นไส้จริงๆ


คอยดูนะ ถ้าประสบความสำเร็จเมื่อไหร่ จะได้เห็นดีกัน


คิดไปคิดมา ช่วงนี้ทำไมมีแต่คนมาหาเรื่องว่ะ


เฮ้อ ช่างมันๆ


ทำวันนี้ให้ดีที่สุดก็พอ





"ตัวเราไม่ใช่ของเรา

ร่างกายไม่ใช่ของเรา

ตายไปก็เอาไปไม่ได้"






ต่อไปขอให้มีแต่สิ่งดีๆ เข้ามาในชีวิตแล้วกัน

วันพืชมงคล?



วันพืชมงคล??



เก็บของเตรียมย้ายหอ


ล้างจาน


จะออกไปไหนอีกมั้ย?


วันนี้วันหยุดเชียวนะ


วันพืชมงคลด้วย


จะทำอะไรดี


ให้มันหายเหงา....














I


miss


u


yesterday


in


everyday


(^.^)//~~




วันเสาร์ที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2553

มีความสุข

ขอบคุณ เจ้โบว์ น้ำ แอ้ม




และที่สำคัญ





" KALVIE "









เซอไพร์สครั้งนี้ทำเอา อึ้ง และ ช็อค ไม่คิดว่าจะเจอด้วยซ้ำไป






แต่ก็มีความสุขมาก ฮ่าๆ





มี " ความสุข " ที่สุดเลย





"จะคิดถึงตลอดไปนะ"


^^


ที่สำคัญขอบคุณเพื่อนๆทุกๆคนนะที่ให้กำลังใจ










วันศุกร์ที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2553

เหงา เศร้า เซ็ง

เฮ้อ ..........

เหงาเพราะ.....



ต่อจากนี้คงได้ไปอยู่ กทม. เพียงลำพัง มันก็เลยเหงา คิดถึงแม่ คิดถึงเพื่อน T^T



เศร้าเพราะ......


เจอแต่เรื่องเดิมๆ กับคำเดิมๆ



เซ็งเพราะ....



น้องN กลับเข้ามาวุ่นวายอีกแล้ว เราไม่ใช่คนให้ความหวังใครนะ !!แต่เซ็งเพราะเวลาทำอะไรกับน้องเค้าไว้ แล้วเหมือนกรรมมันตามทันเลยน่ะสิ



เฮ้อ.........Y.Y

วันพฤหัสบดีที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2553

โว้ๆ

มันยังงงๆอยู่


-*-